سلام به همه ی جوونای کشورمون

یه سلام دیگه به تموم مردم افغانستان

 که خیلی مخلصشونم تو هر جای دنیا که هستن

چطورین؟خوب هستین؟ البد خوبین!

منم خوبم

امروز با یه مطلب کوتاه یا شاید یه قطعه ی ادبی که خودم گفتم

اومدم

که در باره خودم

وشاید در باره ی همه ی مها جرای افغانی باشه

بخونین

شاید یه جوری سر نوشت زندگی منو بهتون برسونه

یه بچه که بزرگ شدنشو تو یه کشور غریب تجربه کرده

شاید خیلی هاتون مثل من تو غربتین

خیلی بده که بین مردمی باشه که با تو نیستن

پیرو فرهنگ و افرادی باشی که مثل تونیستن

اما ما تو ایران هوا همو داریم

نمی زاریم هیچ وقت یه کی مثل خودمون

 حتی واسه یه لحظه احساس تنهایی یا غربت کنه

خوب..مطلبو بچسب........

من کشورم را دوست دارم

می خوانی مرا

می شنوم

ندایی از سوی هویتم

از ان دور دست

از خاکی که ازان اویم

و چه بی اعتنا می شنوم

این منم.......

اما نه ان کودک قدیم

نه ان بچه ی ساده

بی غرور

پاک وبی توقع

من دیگر.....آن

کودکی افغانی

با تمامی سختی ها وشادی هایش نیستم

چرا این چنین شد

من دیگر ندایت رانمی شنوم

من در هویتم گم شده ام

و

این ها

دست اورد تمامی دوری هاست

دوری از کودکی

دوری از تمامی کسانم

.....................................

دیگر یادگاریهایت را دوست ندارم

دیگر انتظارت را نمی کشم

چرا با من چنین کردند

چرا این همه بیگانگی را به من دادند

چرا من را از هویتم گمراه کردند

چرا و چرا ؟

اما من در غربت نمی مانم

اینجا مرا بیگانه تر از تمامی خودم کرد

......................................

خواهم امد

اینجا اران من نیست

مردمان اینجا همچو من نیستند

پس تمامی خاطراتش را به باد می سپارم

و به سویت می ایم

و

تورا خواهم ساخت

ای...............................................................وطن

ای خاک من

جوونای افغانی....................