زندگی بی احساس تر از ماشین است
ان زمان که مرا در میان تاریکی شب رها کرد
او را
او را به خاطر دارم که مرا ندای ارامش می داد
او بهترین من........
من اسیر سادگیش........

------------------------------------
و او .....
او را در روشنایی یافتم که در راهی جنگلی مرا رهنما بود
پس از این زندگی بیزارم
بیزارم
تا به او رسم
اینجا را نمی خواهم
به سویش خواهم رفت
ان زمان که مرا خواند
ودر انجا که به انتظارم بود
در اسمانی بی تاریکی
دورتراز تمامی دورنگی ها
-------------------------------
چه طور بود خودم گفاتما
اخ ..چرا می زنی؟!!!
دروغ که نگفتم
سر زنگ شیمی از سر بیکاری چه کارایی که نمی کنیم

خوب باید برم پس عکس و ای دی یادتون نره
نظرتونو در مورد قالب وبلاگم بگین
خودم طراحیش کردم

باشه
خداحافظ به امید افغانستانی ازاد و توسعه یافته
که به دست ما ساخته می شه به دست ما
ما جوونا